ebedi unutuş

"her şeyi bilmek için, belki hiçbir şey bilmemek gerektiğinden, ademoğullarından bazıları, bildikleri her şeyi unutmaya hayatlarını adadı. çünkü onlara göre, ancak hiçbir şey bilmeyen bir mâsum, gördüğü anda o’nu tanıyabilirdi. bunun için belki de, ölmeden önce ölmek gerekiyordu. ölmek aslında, içindeki şarabı tamamen döküp billûr kadehi boşaltmak gibi, her şeyi ebedîyen unutmak ve artık hiçbir şey bilmemek demekti"

güne not

insan kendi kırılganlığının sınırlarını biliyor ama tarif edip sınır çizemiyor işte.senin için basit sıradan olan şeylerin benim için kıyıcılığını hani kelimeyle sınırlamaya kalksam ,hangi cümleye sığdırmak istesem olmuyor.o yüzden ben duvarlarımı gösterdiğimde ,seni kırıyorum, senden saklıyorum sanıyorsun ,oysa ben sadece avuçlarım daha az kanasın diye çabalıyorum,kendi içimde.

düşlerle gerçekler ayrı ayrı yaşar