19 Nisan 2009 Pazar

tören giysileri

Çürümüş donuk kalbinde bu toprakların
Gözlerini gördüm.
Herkes sesiyle vardı
Ve duruşuyla gövdesinin.
Bir insanı en iyi sevişirken tanırız.
Kalbimizi birlikte çürütürken.
Ağırlaşan gövdemiz
Gece uyandırır.
Mezar gibidir avlulu evler
Çocukluk bir uykudur. Uzun sürer.
Ve dokunmak için bir arzu
Bir arzu sürükler bizi ölüme.
Ben kendimi sınadım her gövdede
Ben kendimi bıraktım her şehirde
İçime aldım göğünü ülkelerin
Ve boşluğunu görünce kalbimin
Gitmeli dedim.

gece...

az sonra ay batacak,ışığı tenimde şimdi,sihirli gümüş tozunun.tüm günahkarları tek tek bağışladım,kendimle kuşandım.gecenin veda etmeyen karanlığı koynuna alsın beni!

18 Nisan 2009 Cumartesi

Sabahla gelen...


Önce 48 saat uyumadım,yataga gittiğimde gözümde uykudan eser yoktu sonra iki saat sonra kalkıp kendimi sahile vurdum bu sefer,biraz üşüdüm,henüz sabah ürpertisi değil alenen üşüdüm. Uyandığımda ,iki adım sonra ayaklarımın çimene ,yüzümün güneşe değeceği bir evde yaşamak istedim.