136

göz mü yanlış rengiyle?

kışlar mı yaşam aralığı kadına?

kutlandık ezgisi böyle uzak,

yalnızlık, yalnızlık bitimsiz.

gece; ipek dokusu çözüldüğünde

ellerim; eksik cennetim benim

n.m

rüzgara yakarı

mutsuz göğün yakıcı soluğu rüzgar

kat erimiş kararımızı kendine
ve uzak tut güçsüzlüğünü bizden!

hatırlar mıyız eskil bir kapı üstündeki
gökkuşağını?
görmüş müydük? ne zamandı?
daha ılık zamanlardı sanki,
sözün daha biz olduğu,bizim biz.

yıkım tehditinde bir el bekleniyor rüzgardan
alsın bizim değişmez bedenimizi kendine
ve başkalarının değişmez ruhunu sürüklesin!

bilinmez yok mu edilir ölümcül ova
bir tür egemen olmadığımız?kaç türlüydü?
düzlüğü boğucuydu sanki; hiç sözsüz
bizimse biz gibi yöresinde hiç duramadığımız

oyunsa gök ve rüzgar
mutsuzluğu göğün, şiddeti rüzgarın,
kim ekler kendine uçtu uçacak düşüncemizi
ne yakın kılar gücünü bize aydınlanabilir
gecenin?

bizim söz, sözün biz olduğu!

n.m

...

üşümüştüm...
düşlerimin üzeri açıktı, bendim,
arzularımsa çıplak, onlardım,
ufacıktı dileğim mavi suya;
örtük bakışının dolaysız ısısı
o kadarcıktı!

üşümüştüm...
ölülerimi taşıyordum, öyle sağır,
kaç kez dokundum soğuk dudaklara.
bilemedim nasıl dönmez o göz
ayrıldığı kaynağına,
direnir o kadar!

üşümüştüm
bu yaklaşan kışla değil,
deniz ürpertisi, göğün alacasıyla değil,
ellerimin soğukluğu hep bir kalabalıkta.
kaçışının gizini gönlünde tuttuğun
bilisiz aşkı
.................(nı) ver bana!


üşümeyeyim...

n.m

yabancı

en yakın yabancı sendin,

daha sürülmemişken ışığın biberi

yaramıza

yaslanırken boşlukta duran bir merdivene

henüz.

güzdü sonsuz bir çöle takılan bakışımız ,

ilkyaz derken -- kışı gözden kaçıran

yüzlerce eller yukarı,saygı duruşlarımız

en güçsüz kollarla--

çözüldü aşkın zarif ilmeği

bulandı aynalar duruluğu.

çok gizli bir doğru gecenin toyluğunda

bilmedik çekenin yanlış bir uzaklık

olduğunu...

yabancıların en yakınıydın sen!

n.m

Sumak

o ,

zaman kedisi pençesi ensemde,

üzünç kemiğim-den

çekerken beni kendi göğüne,

bir kahkaha bölüyor dokusunu

düşler marketinin,

uyanıyorum küstah sözcüklerle:

"ey, iki adımlık yerküre

senin bütün arka bahçelerini

gördüm ben! "

n.m