bahçenin fethi

başımızın üstünden uçan

ve serseri bir bulutun karışık düşüncelerine dalan

ve sesi kısa bir mızrak gibi ufkun genişliğini aşıp giden

o karga

kente götürecek haberlerimizi

herkes biliyor

herkes biliyor

Sen ve ben o abus asık çehreli pencereden

bahçeyi gördük

ve elin ulaşamyacağı o oyunbaz daldan

kopardık elmayı

herkes korkuyor

herkes korkuyor ama sen ve ben

ulaştık ışığa, suya ve aynaya

ve korkmadık

ne pamuk ipliğiyle birleşmesi iki adın, söylemek istedigim

ne de bir buluşma yıpranmış bir defterin sayfalarında

benim bahtiyar saçlarımdır söz konusu olan

senin yanık kırmızı şakayık öpüşlerini taşıyan saçlarım

ve içtenliği tenimizin

çıplaklığımızın parıltısı

balık pulları gibi

tan ağarırken kaynaktan fışkıran

gümüş renkli  türküsüdür yaşamın

Biz ve  o yemyeşil akan ormanda

bir gece yaban tavşanlarından sorduk

ve kaygılı, soğukkanlı denizde

incilerle dolu istiridyelerden

ve o yapayalnız muzaffer dağda

genç kartallardan sorduk

ne yapmalıyız?

herkes biliyor

herkes biliyor

sessiz ve soğuk uykusuna ulaştık biz simurgların

gerçeği bahçede

adsız  bir çiçeğin utangaç bakışında

sınırsız bir anda bulduk

ve ölümsüzlüğü

iki güneşin birbirine bakıp daldığı anda

söylemek istediğim korkak fısıltılar değil karanlıkta

gündüzdür söz konusu olan ve ardına kadar açık pencereler

ve tertemiz hava

ve tüm yararsız şeylerin yanıp gittiği bir ocak

ve hertürlü ekinden daha verimli toprak

ve doğum, olgunluk ve gururdur.

kokunun, ışığın ve meltemin esintisiyle

bir köprü kuran

sevdalı ellerimizdir.

gecenin üstünde

 

kırlara gel

uçsuz bucaksız kırlara

ve fesleğenlerin nefesleri ardından çağır beni

eşini çağıran ceylan gibi

 

perdeler gizli hıçkırıklarla dolu

ve masum güvercinler

beyaz burçların yücelerinden

aşağı bakmaktalar.

f.f

ballade no 1 in g minor

(tıklayın & dinleyin)

yeniden doğuş

tüm varlığım  karanlık bir ayettir benim

seni,

kendinde tekrarlayarak

yeşermenin ve çiçeklenmenin sonsuz gündoğumuna götürecek.

ben bu ayette seni ah çektim, ah

ben bu ayette seni

ağaca, suya ve ateşe aşıladım!

hayat belki

bir kadının hergün filesiyle geçtiği uzun bir caddedir

hayat belki

bir urgandır, bir adamın daldan kendini astığı,

hayat belki

okuldan dönen bir çocuktur,

hayat belki

belki,

iki sevişme arası rehavetinde yakılan bir sigaradır

ya da yoldan geçen bir yabancıya

şapkasını kaldırarak anlamsız bir gülümseyişle

"günaydın" diyen bir adamın
şaşkınca geçişidir karşı kaldırıma.

hayat

bakışlarımın senin gözbebeklerinde

kendini paramparça ettiği

o tutuklu andır belki

ve bakışımı

aydınlığın ve karanlığın algısıyla

karıştıracağım duygusu içindedir

yalnızlık boyutlarındaki bir odada,

tek aşklık kalbim

kendi mutluluğunun yalın bahanelerine

saksıdaki çiçeklerin güzelce soluşuna

ve senin evimizin bahçesine diktiğin fidana

ve bir tek pencere için öten kanaryaların şarkısına

bakıyor.

ah..

budur benim payıma düşen,
budur payıma düşen benim

budur,

bir perdenin asılmasının benden aldığı gökyüzüdür,

benim payıma düşen, terk edilmiş bir merdivenden inmek
ve yalnızlık içinde yokolan birşeye ulaşmaktır

bana  düşen anılar bahçesinde hüzünle dolaşmaktır

ve "ellerini seviyorum"

diyen sesinin hüznünde ölmektir.

ellerimi bahçeye dikiyorum,

yeşereceğim, biliyorum, biliyorum, biliyorum

ve kırlangıçlar mürekkepli parmaklarımın arasında 

yumurtlayacaklar

küpeler takacağım kulaklarıma

ikiz iki kirazdan

ve tırnaklarıma yıldız çiçeği yaprakları yapıştıracağım

çocukları bir zamanlar bana aşık
bir sokak var orada

aynı dağınık saçları, ince boyunları ve sıska bacaklarıyla

o çocuklar,

bir gece rüzgarın bizi alıp götürdüğü

küçük bir kızın masum gülüşlerini düşünüyorlar

bir sokak var

kalbimin

çocukluğumun mahallelerinden çaldığı

zaman çizgisinde bir oylumun yolculuğu

ve bir oylumla gebe bırakmak zamanın kuru çizgisini

bir aynaya misafir gidip dönen

bilinçli imgenin oylumuyla

ve işte böyledir,

birisi ölür

ve geride kalır diğeri

hiçbir avcı,

çukura dökülen hor bir arkta

inci avlamayamaz

ben hüzünlü küçük bir peri biliyorum

okyanusta yaşayan

ve yüreğini tahtadan bir neyde

usul usul çalan

küçük, hüzünlü bir peri

geceleri bir öpücükle ölen

ve ağarırken gün bir öpücükle yeniden doğacak olan

f.f