die achte elegie

okuyun...

lied (du nur, du)

bir tek sensin, sen

geceleri ağlayarak

yattığımı söyleyemediğim sen,

özü beni bir beşik kadar yoran.

benim yüzümden uyumadığını

bana söylemeyen sen:

bu hasreti gidermezsek

nice olur halimiz?

sevenlere bir baksana,

itiraf etmeye başlar başlamaz

nasıl da yalan söylerler.

sensin yalnızlığımın tek sebebi.

tek seni karıştırabilirim.

bir süre sensin o,

sonra yine uğultuya da iz bırakmayan bir koku.

ah, kaybettim hepsini kollarımda,

bir tek sensin,

sen,

tekrar tekrar doğan:

sana hiç bir zaman sarılamadığımdan,

vazgeçemiyorum senden.

r.

azalış

Çünkü bizler duydukça azalıyoruz;bizler geçiyoruz verdiğimiz solukla;közden köze hafifliyor kokumuz.Belki biri çıkıp diyecek:Evet, içimde kan oluyorsun,bu oda ve bahar seninle doluyor...Neye yarar,bizi tutamaz o da; onun içinde,onun çevresinde eksiliriz..
Bak,ağaçlar sürüp giden,oturduğumuz evler duruyor daha.

Yalnız biz hepsinin yanından geçiyoruz

bir soluk gibi....

istiyorum

uyuması için birine şarkı söylemek istiyorum,

birisinin yanına oturup hareketsizce durmak.

seni sallayarak bir şarkı mırıldanmak istiyorum,

tam uykuya dalacağın sırada seninle birlikte olmak.

evdeki tek uyanık kişinin ben olmasını,

gecenin soğuk olduğunu tek bilenin.

hem içeriyi, hem de dışarıyı dinlemek istiyorum,

senin içini, dünyanın ve ormanların.

saatler, zillerini ağır ağır çalıyorlar,

ve sen zamanın aslına inebiliyorsun.

sokakta bir yabancı yürüyor

ve yoldan geçen bir köpeği rahatsız ediyor.

ardından sessizlik geliyor.

gözlerimi sana,

ellerimi uzatırcasına sunmuştum,

karanlığın içinde bir şeyler kıpırdadığında,

seni hafifçe tutup sonra da bırakmaları için.