cumartesi gecesi

şimdi uyusam

kendimi son bir vapurda sansam

peşimizde yıldızlar

peşimizde uskur

uyusam...

sanki burada değilim

artık kendimden kurtulmuşum

kırmışım zincirimi

şimdi karadayız, şarkılar söylüyor

karayel telefon tellerinde.

bir taka geçiyor fırtınadan

yeni şeyler seviyorum, yeni şeyler.

yıldızlar, istanbul'un ince bir minaresi, kağıthelvası,

malta eriği, kahve cigara, çukulata.

yeni günler geldi günlerime

perşembeler

coşuyorsam gün olur,

gün olur kederli isem

bunlar çocukluk değil

                ......................... değil arkadaşım

bunlar kırk yaşında başlayan

bir lambanın aydınlığı.

burgaz iskelesinde bir kahvede oturup düşünüyorum.

doğrusu seviniyorum

vapurlara bakıyorum.

iskeleye, konuşanlara bakıyorum,

sanki burada değilim.

s.f.a