sabah ayartması

.

bağrı çok savruk da olsa sabah günün en çıplak vaktidir

günün en çıplak kuşları gezinir orda

ve ilkin loş bir yürek çarpıntısıyla uyur

göğsümün bedenimin çaşıtları bütün çaşıtları uyutur

sabah kuşların, kuşların uçuşlarını da.
sabah ki aklını çeler bir kuzgunun götürür

ıssız bir sorumluluğa ama gitmeyen o simsiyah tad ağzımda

ve buramda coşkun göğertisi orospuluğun bulanık,

aç ve sonuna kadar cesur buramı öpesi gelir kuşların

kuşların her yerimi öpesi gelir

uzanırım aç ve sonuna kadar

cesur sabah günün en kıskanç vaktidir.
akıtıp beyaz bir bedeni boğazıma

yakıp çağlardan artan iniltileri ağlayışlar

ve bakışlar üstüne getirilen sabahtan sonra getirilen nedir?

kamyon tadında ve dağınık olan nedir?

çaşıtlar uyudu, kuşlar çıplak...

sabah ormanın ağza bıraktığı ıssızlık gibidir

sabah günün el değmemiş bir vaktidir

i.ö

ne böyle sevdalar gördüm, ne böyle ayrılıklar

ne zaman seni düşünsem

bir ceylan su içmeye iner

çayırları büyürken görürüm

her akşam seninle

yeşil bir zeytin tanesi

bir parça mavi deniz

alır beni

seni düşündükçe

gül dikiyorum ellerimin değdiği yere

atlara su veriyorum

daha bir seviyorum dağları.

i.b

misafir

sana bakarak

bütün yüzleri unutmak

kendimden

ve arap saçı olmuş

bir sürü

hikayelerden bıkarak

sana misafir geliyorum

denizlerin sesi içinde

ve gündüz güneşlerinde

şaşırmış

sana misafir geliyorum

biraz daha uykuya yakın

biraz daha dalgın

biraz daha başka şeylerden uzak

On Mani Padme Hum

a.h.ç