.

yağmurlu dağların arasından gurbetin seçtin...

son sözlerin toprağıdır deniz

gökyüzü en fazla nefesini taşıdı

öyle maviydi ki,

öyle mavi

öyle mavi,

kıyıda olmayı bekleyen lekeler

varlık savaşında ilerlerken

biz olduk

omurgamız taşın hakikatine

erişti

ve başladı dalganın sessizliği

çıt yok

çıt yok

ve derinlerde taşıdığımız

yol var

ses yok

ve çok derine taşıdığımız

insanlık var

b.m

geceye not

drunk on the moon

yapraklar düşmede bilinmez nerden,

gökkubbede uzak bahçeler bozulmuş sanki

yapraklar düşmede gönülsüz

ve geceler ağır dünyamız kopmuş gibi yıldızlardan

kaymada yalnızlığa

hepimiz düşmedeyiz, şu gördüğün el düşüyor

nereye baksan hep o düşüş

ama biri var ki bu düşenleri tutuyor yumuşak ve sonsuz.

 

r.