aşk

"aniden. birdenbire, beklenmedik olandan...

beklemeyene: dilegelen bir dünya.

vahiy gibi, en çok ona benziyor.

baharın karnını öptüğüm rüya.

o yüzden 'ayak'landım, yukarı ağdım.

sana vardığımda ağlamam bundan...

adını andığımda sıcak akıyor bütün nehirler

dünyayı dolduran sözü olduran o.

ve ben ne desem şimdi, benden değiller.

hâlâ soruyor musun bana, aşk ne demek:

o en 'bir' ve 'tam' olana yürümek.

durup durup geçmesin içinden ağlamak

dur, neden ağlıyorsun ca'nım,

yetmez mi ikimize bir sağanak..."

b.k

konuşamıyorum

(tıklayın)

aşk

sevgilim sabahın erkenini seviyor,

ben geceyi ve esmerliğini onun,

o dorukları seviyor, korkuyor bundan

ben rüzgarla buluşan tepeyi, tuhaflığı,

ona bir yeşil gülümsüyor,

ben, hayatı delice sevdiysem nasıl,

diyorum, seni de öyle.

o kendi boşluğunda oyalanan günlerde

canı sıkılan bir çocuk gibi uyuyor,

ben göğe bakıyorum geceden,

kendi çukurunu bulmuş deniz gibiyim

diyorum, yanında, o sabahları eğilip öpüyor denizi.

çıplağın çıplağımda, rüzgarın dağımda olsun,

esmerliğin gecemde, öyle kal.

"bulutlara bak, gidiyorlar, hızla" diyorsun,

yağmur bir yalıyor yüzümü,

bir duruyor. sabahları eğilip yüzüme

öpüşün geçiyor bir, bir duruyor aklım.

su ve rüzgar, dağ ve doruk, sonsuz hepsi,

oysa camdaki sardunya gibi üşür

bana biçtiğin ömür, ölüm geliyor aklıma bir

bir, çıplağın çıplağımda.
rüzgarın dağımda olsun esmerliğin gecemde

öyle kal, sana sonsuz sarıldığımda.

b.k

Ankara da aşk halleri - sene 97

Konuşuyorum tlf da,Ankaradan haberler,kikirdiyorum,
kahkaha atıyorum, yatakta ters dönüyorum.Ankara da
özlediğim şeyler var, kar kış günleri...
28 aralıkta soğuk bir günde kuğulu parkta kaybedilen
idda sonrası çıplak ayakla gezip,doyamayıp kendimi karlara
atma ,yuvarlanma,şımarma, üşüme,ayaklarımın ellerin
arasında ısıtması,cezanın eğlenceye dönüşmesiyle keyiflenme,
hastalanma,sonrasında mükemmel ötesi sıcak aşk dolu bir bakımla iyileşme.
Cafemiz'in doyulamayan romantizmi,dudağın kenarında kalan
ılık browniyi yalama bir kere daha aşık olma,hep olma halleri.
Aşıkken ve sonsuz eğlenirken güzeldir,Ankara.

Kapı

Baktığım yeri göremiyorum bir saattir,elimde kadeh,rüzgar pervasız esiyor hava soğuk,sanki soğuktan daha büyük dertlerim var hissediyorum.Bilmediğim bir kapıyı arıyorum günlerdir ama kalıbı mutlu hayatıma konduramadığımdan söyleyemiyorum kimseye.Sana da rahat mı batıyor klişesinden korkuyorum ama yaklaşan bişey var hissediyorum.Beni değiştiren ,manalandıran ölesiye korkutan bişey.Ansızın irkildim,yön değiştiren rüzgar ,ensemi yalayıp geçti,ben yeniden dikidiğim su kenarına döndüm,gördüğüm su gerçekmidir? "Ne yapıyorsun burda tek başına güzelim" diyen kocamınsakin ,huzurlu sesine döndüm,az sonra söyleyeceklerimin kanınıdonduracağını bilmiyor,bense ürkek bir ceylan gibi ağacın arkasında ki aslanın kokusunu almaktayım...-ben eve gitmek istiyorum..-sıkıldın tabi sen,sevmezsin böyle sakinliği..-sakinlikle alakası yok ,çok uzun zamandır yollardayım, eve gitmek istiyorum...-ne bu yeni yazdığın bişey mi?(sesizlik)iyi misin sen? Daha dün geldik,korkutma beni...-eve gitmeliyim,yatağımda uyumalıyım..-tamam ,sabah kahvaltıdan sonra gideriz ..-eve gitmek istiyorum ama evim neresi bilmiyorum dedim ,ağlamaya başladım.Makarası boşa alınmış bir çapa gibi dibe batmaktayım,omuzlarım sarsılıyor,benim olmayan bir hayatıyaşadığım hissiyle kavruluyorum.Sinirlerin bozulmuş senin diyorkocam,ev ,çocuk ,iş derken kendimi yaşayamadığımdan sıkılıyorumsanıyor.Kendi başına tatile git istersen diyor,kırılacak diyezaten tatildeyim eve gitmek istiyorum diyemiyorum.Bir yerdebana ait bir kapı var, nerede bilmiyorum,deli gibi aranmaktayımSanki bulsam,ya da kapı beni bulsa ,açıp gireceğim içeri,uzanacağım yatağıma,benim olana.Kapı,ben bulamadım ,sen bulsana beni...