9 Şubat 2009 Pazartesi

çözülmüş bir şiirin üzüntüsü

yasamaktan ote ozur bulamayinca aska
sonuclari bir bir gozden geciriyorum
pulluklarla devrilen topragin islakligindaki can
madenlerin buharindan elde edilen buyu
bazi yasak kitaplarin verdigi dinc duygular
nelerse ki yasamak sozunu asi kilan
nelerse ki lekesiz, umutlu ve budala.
denedim. soguk sular dokunup firladim sokaklara
sorular sordum nice kara sifatlari ustume alaraktan
ipte boynum,agzim sehvet yalaklarinda
caprastim, and icip ayna kirdim
dogadan bir vahiy bekledimse bosuna
baktim aksam herkesin kabul ettigi kadar aksamdi
hic bir mesru yani kalmamisti hayatimin.
sozlerimin anlami beni urkutuyor
boylesine hazirlikli degilim daha. bilmek.
bu da urkutuyor.
gene de biliyorum:
kapanmaz yagmurun actigi yaralar
cocuklarda.
i.ö

1 yorum:

shadow dedi ki...

hiç kuşkusuz türkçenin en büyük şairidir.
ve bütün şiirleri güzeldir.
'çözülmüş bir sırrın üzüntüsü' ise istisnasız güzel.